تبليغاتX
نارفیقان

نارفیقان

بر نارفیقان شرم باد قربان وفای سگ

فردای سرنوشت

راستی !

            فردای سرنوشت را کجا رقم می زنند ؟

 

در غروبگاه کندوهای طلایی ؟                      یا در روزگار نهیب و احبار ؟

                             و یا شاید در بی انتهای عشق و عبادت . . .

ای خدا ، نقش اندیشه بر دیوارهای کلنگی خاطرمان جاودان گشته ؛ جاودانی کندوها را از ما نگیر ، و فردای سرنوشت را به دست زیانکار حسرت و اندوه مسپار !

 

کاش برگهای آخر تقویم عشق

                                                حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش می شد راه سخت عشق را

                                                بی خطا پیمود و قربانی نداشت  

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم مهر 1385ساعت 1:17  توسط جواد امیدنیا   | 

                                              

می گویند

            می گویند زندگی را دوست داشته باشید زندگی واقعا زیباست

می خواهم بپرسم کجای این زندگی زیباست ؟ بی معرفتی هایش ؟ بی وفائی ها و کلاهبرداریهایش ؟ سنگدلی و دروغگویی آدمهایش ؟ دوست نداشتنی هایش ؟ در این زندگی هیچ دو نفری نیستند که یکدیگر را دوست داشته باشند و هیچ دو دوستی نیستند که به هم دروغ نگویند . در دنیایی که به هیچ کس
 نمی توان اعتماد کرد ، در دنیای که حتی زیبائی هایش هم فریبنده هستند دیگر جای برای دوست داشتن نمی ماند . پس چگونه است که باز هم می گویند زندگی زیباست ؟!؟!؟!

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم شهریور 1385ساعت 2:33  توسط جواد امیدنیا   | 

 

واسه من گل نفرست د یگه دوستت ندارم

                                   نمی خوام باز گذشته ها رو به خاطر بیارم

می دونی میون ما هر چی  بود گذشت و رفت

                                   اون بهار آشنایی زود گذشت و رفت

دیگه از دوستت دارم حرفی نزن

                                   آخه عشقی نیست میون من و تو

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385ساعت 2:6  توسط جواد امیدنیا   | 

تورا می خواهم

تورا تنها كه دريك گوشه از قلبت به جامانم نه بايك حلقه زرين نه بايك بوسه شيرين فقط تنها براي چشمانت اشنامانده ام تودر من زنده خواهي بود سراپااتش اينده خواهى بودومن تنها شكار پاك اين دشتم كه به دنبال تواي شاهين شعراموز مى گشتم تقديم به توبهترينم كه مى خواستم نقاشى كنم تاذوق عشق خويش را كه درچهره توبربوم نيلوفران مى شد به نمايش بگذرم رنگ و بوم كاغذ همه اماده بودند وقصدم اين بود تاجاودانه ترين چهره خاطرم رااضهار كنم شروع به نقاشى كردم ان هم چهره تورا همه راكشيدم ولى انگار كه به چشمانت رسيدم دستم لرزيد قلم افتادوشكست وچشمانم بى اختيار شروع به اشك ريختن كرد ان گاه اشك هايم درهم اميخت وچشمان گريان مرا درچهره زيبايت نقاشى كردكه به من نگاه مى كردى نصيب مرانصيب نيست توهستى وديگركسى نيست
+ نوشته شده در  سه شنبه دهم مرداد 1385ساعت 23:26  توسط جواد امیدنیا   | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 15:23  توسط جواد امیدنیا   | 

به اميد نگاهت ايستادن به روي شانهايت سرنهادن

مرا خوشترازاينها آرزوئيست ، دهان كوچكت رابوسه دادن

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 12:29  توسط جواد امیدنیا   | 

 

خداوندا چه سخت اين جدائى

چه تلخ است اين شراب بى وفائى

اى ساده ترازخاك خدا نگهدار

اى پاك ترازلطف وصفاخدانگهدار

اى تك واژه بيداردراين غفلت خاموش

اى خاطره در عشق خدانگهدار

اندازه ديوارمن وتوتاچه حداست

اى فاصله عهد و وفاخدانگهدا

ازدهكده سبز نگاهت گله دارم

لعنت بركس كارجفاخدانگهدار

اى درتوأم درمان دربسترناكامى

و اى ياد توأم مونس درگوشه تنهايى

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 11:52  توسط جواد امیدنیا   | 

 می دونم می خوای بری
منو تنها بذاری
می دونم چشات می گن
دیگه طاقت نداری
می دونم خسته شدی
مرغ پر بسته شدی
دیگه تو بال و پری
واسه پرواز نداری

می دونم دست تو نیست
رفتن و پر زدنت
آخه اگه با تو بود
من بودم همسفرت 

می دونی رفتن تو
توی تقدیر منه
گریه های بی صدا
سهم فردای منه

می دونی مال منه
همه ی جدایی ها
همه ی غم های دنیا
همه ی تنهایی ها
 
می دونی اشکای من
مث بارون می بارن
آخه تو که نباشی
دیگه مانع ندارن
 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم تیر 1385ساعت 9:28  توسط جواد امیدنیا   | 

دربرابرش ايستاده ام ، سه تعظيم فرود آوردم زيرا او بهتر از هركس ديگرى حقايق را برمن فاش مى ساخت با تماشاى او دانستم دورى اوچنان افسرده وغمگينم كرده است كه مى خواستم سنگى بردارم بر صورتش بزنم واورا درهم بكوبم كه ديگر قادر نباشد اين دل شكسته را به صورت تصويرى اين چنين پرچين وچروك نشان دهد ولى افسوس كه دستم حركت نكرد زيرا او حقيقت بود ومن فرضيه دروغ وفكر اوباطنىصاف داشت ومن غرق در گناه اوحاكم بود ومن محكوم به دار

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 12:18  توسط جواد امیدنیا   | 

تقدیم به ملدر عزیزم

امروز صداي قدمهايت قلبم را به هيا هو واد اشت

 

وتلنگر عشقت ان را بيدار کرد

اي نازنينم

 

کفش اميدم را مي پوشم

 

وچون قلب پر شورم مي جوشم

 

ودر قاب چشمانت

 

عشق را جستجو مي کنم

 

تا سکوت تنهايت را بشکنم

تقديم به مادر عزيزو مهربانم وهمهءمادرها

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم تیر 1385ساعت 11:33  توسط جواد امیدنیا   | 

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 18:32  توسط جواد امیدنیا   | 

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 18:28  توسط جواد امیدنیا   | 

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 18:28  توسط جواد امیدنیا   | 

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 18:26  توسط جواد امیدنیا   | 

  تنهايي من پاکترين و باوفاترين ياري است که در تمام زندگي پيدا کرده ام. تنهايي من با شادي هاي من شاد مي شود و با غم هاي من غمگين. تنهايي من هيچ وقت مرا تنها نگذاشته است. من هرگز تنها نبوده ام چون هميشه تنهايي من در کنار من بوده است
+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 18:7  توسط جواد امیدنیا   | 

چونان گياهی  پيچان

              آنسان که ديدی

                                پيچيدی

                                       گردا گرد تنم....

    و تمام خالی ها را از حضورت پر کردی

:

                              -مرا

                                    -تو را

                                          -حول محور فرضی

              پيچيدی و پيچاندی

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 16:28  توسط جواد امیدنیا   | 

خواستم تورو امتحان کنم

 
                                            عزيزم سلام ،يه چيزي، بيا بي وفا بشيم         

دوست دارم که ما يه جور از همديگه جدا بشيم

                    *********  

فکرشو کردم و گفتم :واسه چي ديوونه شيم

بهتره  ما  هم  مث  تمومه  عاقلا  بشيم

                  *********

هدف من و تو از حرفاي زيبامون چيه؟

کاشکي تصميم بگيريم با يکي آشنا بشيم

                  *********

ميدوني؟ديدم نميشه من و تو با هم باشيم

هر  کدوم  بايد  بريم  دوباره  مبتلا  بشيم

                *********

ما  دو  تا اسير  همديگه  شديم  يه  جور  بد

کاش فراموش کنيم و از دست هم رها بشيم

               *********

دور شديم از حرفاي روزهاي آشنايي مون

سخت  اما  بيا  باز  مث  غريبه ها  بشيم

               *********

يه چيزي مث يه شک منو رها نميکنه

بيا امشب من و تو غرق يه دعا بشيم

              *********

فکرش وکردي ديگه خدا ما رو دوست نداره؟
بيا  باز  بنده هاي  عزيز  واسه  خدا  بشيم

              *********

خواستم  امتحان کنم تو رو ببينم  چي ميگي

بيا به هر چي که بود تو شعر بي اعتنا بشيم

 

 
 
  
 
 
 
 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1385ساعت 12:28  توسط جواد امیدنیا   | 

براي اعتراف به کليسا ميروم


رودر روي علفهاي روييده بر ديوار کهنه ميايستم

                      و همه گناهان خود را يکجا اعتراف ميکنم

بخشيده خواهم شد به يقين

                      علفها بي واسطه با خدا سخن ميگويند

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1385ساعت 12:8  توسط جواد امیدنیا   | 

دوستت دارم
+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم تیر 1385ساعت 11:44  توسط جواد امیدنیا   | 

وقتي مي شي نياز من اگه نباشي پيش من

اشكاي چشماموببين كه داره مي ريزه به پاي تو

                            بازم كه بي قرارمودلواپس نگاه تو

                            تموم هستي مني بمون هميشه پيش من

اگه شدم عاشق تونزار كه بي تاب بمونم

لالايي شبام توي نزاركه بي خواب بمونم

                            دارم برات شعر مي خونم شايد به يادم بموني

                            فقط يه چيزي ازت مي خوام هميشه عاشق بموني

دوست دارم خيلي كمه ولي جزاين چيزي نبود

واژه هاروولش كنيم عشقموازچشام بخون

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم تیر 1385ساعت 6:9  توسط جواد امیدنیا   |